III. Familiale conflicten – Konflikty rodzinne (Familiale conflicten – konflikty rodzinne, Konflikty rodzinne – Konflikty rodzinne)

Een groot dichter zijn en dan te vallen. Maar er kwam nooit wat van, want als je een dichtertje bent, dan loopen de mooiste meisjes altijd aan den overkant van de gracht. (Byc wielkim poeta i wtedy upasc. Ale nigdy nic z tego nie wychodzilo, bo jesli jestes malym poeta, to najpiekniejsze dziewczyny zawsze chodza po drugiej stronie kanalu; Een groot dichter zijn en dan te vallen – byc wielkim poeta i wtedy upasc, Maar er kwam nooit wat van – ale nigdy nic z tego nie wychodzilo, want als je een dichtertje bent – bo jesli jestes malym poeta, dan loopen de mooiste meisjes altijd aan den overkant van de gracht – to najpiekniejsze dziewczyny zawsze chodza po drugiej stronie kanalu).

En zoo werd z'n heele leven een gedicht, wat ook vervelend wordt. (I tak cale jego zycie stalo sie jednym wierszem, co tez staje sie nudne; En zoo werd z'n heele leven een gedicht – i tak cale jego zycie stalo sie jednym wierszem, wat ook vervelend wordt – co tez staje sie nudne).

In de tram zat hij en dichtte zoo stilletjes voor zich heen, met z'n twee handen op den knop van z'n wandelstok zatti te staren en onderwijl te denken, datti zulke mooie blanke, fijne en slanke handen had, zooals dichtertjes dat doen. (Siedzial w tramwaju i cicho pisal wiersze dla siebie, trzymajac obie rece na galce laski, gapil sie i myslal, ze ma takie piekne, biale, delikatne i smukle dlonie, jak to robia poeci; In de tram zat hij en dichtte zoo stilletjes voor zich heen – siedzial w tramwaju i cicho pisal wiersze dla siebie, met z'n twee handen op den knop van z'n wandelstok zatti te staren – trzymajac obie rece na galce laski, gapil sie, en onderwijl te denken, datti zulke mooie blanke, fijne en slanke handen had – i myslal, ze ma takie piekne, biale, delikatne i smukle dlonie, zooals dichtertjes dat doen – jak to robia poeci).

't Was Zondagavond in November tegen zessen, de straten waren donker en verlaten. (Byl niedzielny wieczor w listopadzie okolo szostej, ulice byly ciemne i opuszczone; 't Was Zondagavond in November tegen zessen – byl niedzielny wieczor w listopadzie okolo szostej, de straten waren donker en verlaten – ulice byly ciemne i opuszczone).

Een dame van een jaar of zes en twintig kwam de tram binnen, statiglijk, rijzig in haar bruine mantelpak, de opstaande kraag, manchetten en onderkant van mantel en rok afgezet met zwart bont, de handen in een groote, afhangende mof van 't zelfde bruine laken met 't zelfde bont bezet, klein bruin hoedje met zwart bont op 't fijne gezichtje. (Do tramwaju weszla dama w wieku okolo dwudziestu szesciu lat, dostojna, wysoka w brazowym plaszczu, stojacy kolnierz, mankiety i dol plaszcza i spodnicy obszyte czarnym futrem, rece w duzym, zwisajacym mufce z tego samego brazowego materialu z tym samym futrem, maly brazowy kapelusz z czarnym futrem na delikatnej twarzy; Een dame van een jaar of zes en twintig kwam de tram binnen – do tramwaju weszla dama w wieku okolo dwudziestu szesciu lat, statiglijk, rijzig in haar bruine mantelpak – dostojna, wysoka w brazowym plaszczu, de opstaande kraag, manchetten en onderkant van mantel en rok afgezet met zwart bont – stojacy kolnierz, mankiety i dol plaszcza i spodnicy obszyte czarnym futrem, de handen in een groote, afhangende mof van 't zelfde bruine laken met 't zelfde bont bezet – rece w duzym, zwisajacym mufce z tego samego brazowego materialu z tym samym futrem, klein bruin hoedje met zwart bont op 't fijne gezichtje – maly brazowy kapelusz z czarnym futrem na delikatnej twarzy).

Alles echt lijn 2, Museumkwartier. (Wszystko prawdziwa linia 2, Museumkwartier; Alles echt lijn 2 – wszystko prawdziwa linia 2, Museumkwartier – Museumkwartier).

't Dichtertje keek even op, recht in haar oogen, maar zij zag alleen 't leege plaatsje in den hoek en ging hem voorbij, statiglijk. (Poeta spojrzal na chwile, prosto w jej oczy, ale ona widziala tylko puste miejsce w rogu i przeszla obok niego dostojnie; 't Dichtertje keek even op, recht in haar oogen – poeta spojrzal na chwile, prosto w jej oczy, maar zij zag alleen 't leege plaatsje in den hoek en ging hem voorbij, statiglijk – ale ona widziala tylko puste miejsce w rogu i przeszla obok niego dostojnie).

Achter haar kwam haar man, gladgeschoren, in 't zwart, met een hoogen hoed op z'n grijzend, kort geknipt haar. (Za nia szedl jej maz, gladko ogolony, w czarnym ubraniu, z wysokim kapeluszem na siwiejacych, krotko przycietych wlosach; Achter haar kwam haar man – za nia szedl jej maz, gladgeschoren, in 't zwart – gladko ogolony, w czarnym ubraniu, met een hoogen hoed op z'n grijzend, kort geknipt haar – z wysokim kapeluszem na siwiejacych, krotko przycietych wlosach).

Toen ze zat kon 't dichtertje haar niet zien, want hij zat op de zelfde bank vooraan en er waren vier menschen tusschen. (Gdy usiadla, poeta nie mogl jej zobaczyc, poniewaz siedzial na tej samej lawce z przodu i bylo miedzy nimi czterech ludzi; Toen ze zat kon 't dichtertje haar niet zien – gdy usiadla, poeta nie mogl jej zobaczyc, want hij zat op de zelfde bank vooraan en er waren vier menschen tusschen – poniewaz siedzial na tej samej lawce z przodu i bylo miedzy nimi czterech ludzi).